Технички поединости.
Во главно кај системите за затоплување вода која се користи во домаќинствата разликуваме два вида инсталации:
1. термосифонски кои немаат потреба од дополнителни активни елемент во нивното функционирање (пумпа и систем за контрола на процесот на циркулација) и,
2. централни соларни системи кои користат активни елемент при нивното функционирање.
Во овој дел на кратко ќе ги преставиме и двата системи. Ова воедно се и најупотребуваните системи за затоплување вода која се користи во домаќинствата и малите комерцијални објекти.

Колекторот треба да биде со лицето свртен кон југ или блиску кон југ под агол кој ќе ни овозможува природен упаден агол на сонцето. За да се овозможи струење на водата од колекторот кон изменувачите поставени во резервоарот за топла вода потребно е да се инсталира пумпа за циркулација. Под дејство на силата на притисок на пумпата водата која се наоѓа во колекторот и која е загреана од сонцето се транспортира до бојлерот каде што се предава на водата во бојлерот преку изменувачите. Работата на пумпата е строго регулирана со помош на диференцијален контролер на температурите на водата во бојлерот и водата во колекторот. Контролерот врши споредување на температурните вредности на бојлерот и колекторот и во зависност од тоа на која диференцијална разлика е наместен ја активира или деактивира пумпата, со што овозможува да водата во бојлерот само се догрева а никако да се лади. Односно исклучена е можноста кога температурата на бојлерот е повисока од температурата во колекторот, да се активира пумпата и да имаме обратен процес. За балансирање на притисокот во колекторите, цевководот и изменувачот се користи експанзионен сад.
Ќе потенцираме дека водата која струи во колекторите и изменувачот индиректно ја загрева водата во бојлерот што значи водата која е во бојлерот не се меша со онаа во колекторите и изменувачот. Тоа значи дека примарниот топлотен круг цело време функционера со одредено количество на топлоностел, кој пожелно е да не биде вода поради заштита од мрзнење во зимските месеци кога системот има ограничена употреба.

Покрај централни системи со присилно струење на топлоностелот, едни од најкористените и по функција наједноставни се термосифонските системи. Кај нив преносот на топлината од колекторот во изменувачот го прави самоит топлоносител по термодинамички пат, односно топлата вода секогаш оди нагоре а ладната надолу што овозможува да загреаниот топлоносител се движи кон изменувачот во бојлерот кој се наоѓа на поголема височина од колекторот и таму се лади (со тоа ја загрева водата во бојлерот) и повторно под дејство на новиот потопол топлоносител се носи на влез во колекторот.
Овие системи се крајно едноставни по функцја и ако се направи споредба на цената и функцијата се најдобро рангирани кај соларните системи за загревање вода кои се користат во домаќинствата и малите комерцијални објекти.